شبه یادداشتها
خیلی ها این گونه اند!
زمانی پابلو پیکاسو گفته بود:
"کسانیکه به تفسیر و تشریح یک اثر هنری میپردازند، اغلب آهنگر بلخ را با مسگر شوشتر اشتباه میگیرند."
به راستی امروز وضع در خیلی از موارد همین طور است. چون اغلب و حتی 99 در صد کسانی که درباره تاریخ، دین و مذهب، سیاست اظهار نظر می کنند گفته فوق در موردشان صدق می کند و همه از قماش همان مفسرانی هستند که پیکاسو از آنان سخن گفته است.وگرنه این همه در ماندگی بوجود نمی آمد.
امیر تهرانی
شبه یادداشتها
زندگی قرضی
برخی از ما خودمان نیستیم، افکارمان نظرات دیگران است ، اصول زندگیمان متعلق به دیگران است، در حقیقت یک زندگی شبح وار و تقلید گرایانه داریم. پس خودمان کجاهستیم؟
راستش گمشده ایم و یا خودمان را گم کرده ایم.
این را می گویند زندگی قرضی...
اغلب مشاهیر علمی و ابداع گر خودشان بودند، راه خودشان را رفتند، و نتیجه آن جاودانگی در تاریخ بود.
امیر تهرانی
شبه یادداشتها
نباید به خودمان دروغ بگوییم:
مارک منسن :"امانوئل کانت فهمید که بین احترام به خود و احترام به جهان، پیوندی اساسی وجود دارد. ارزش هایی که هویتِ ما را تعریف میکنند الگوهایی هستند که در تعاملمان با دیگران به کار میبریم، و تنها وقتی میتوانیم با دیگران کمی پیشرفت داشته باشیم که این پیشرفت را در خودمان ایجاد کرده باشیم. وقتی زندگیِ سرشار از خوشی و رضایتِ درونی را دنبال میکنیم، در واقع داریم از خودمان به عنوان وسیله ای برای رسیدن به اهدافی لذتبخش استفاده میکنیم. پس بهتر کردن خود به معنی تقویتِ شادی بیشتر نیست، بلکه به معنی تقویتِ احترام به خود است. این که به خودمان بگوییم بی ارزش و ناچیزیم، به همان اندازه اشتباه است که به دیگران بگویم بی ارزش و ناچیزند. دروغ به خود به اندازه دروغ به دیگران غیراخلاقی است. صدمه به خود به اندازهی صدمه به دیگران نفرت انگیز است. دوست داشتن خود و یا مراقبت از خود چیزی نیست که لازم باشد آن را یاد بگیرید و یا تمرین کنید. اینها چیزهایی هستند که از نظر اخلاقی موظفید در خود تقویت کنید، حتی اگر تنها چیزهایی باشند که برایتان ماندهاند. "
امیر تهرانی
شبه یادداشتها
نباید به خودمان دروغ بگوییم:
مارک منسن :"امانوئل کانت فهمید که بین احترام به خود و احترام به جهان، پیوندی اساسی وجود دارد. ارزش هایی که هویتِ ما را تعریف میکنند الگوهایی هستند که در تعاملمان با دیگران به کار میبریم، و تنها وقتی میتوانیم با دیگران کمی پیشرفت داشته باشیم که این پیشرفت را در خودمان ایجاد کرده باشیم. وقتی زندگیِ سرشار از خوشی و رضایتِ درونی را دنبال میکنیم، در واقع داریم از خودمان به عنوان وسیله ای برای رسیدن به اهدافی لذتبخش استفاده میکنیم. پس بهتر کردن خود به معنی تقویتِ شادی بیشتر نیست، بلکه به معنی تقویتِ احترام به خود است. این که به خودمان بگوییم بی ارزش و ناچیزیم، به همان اندازه اشتباه است که به دیگران بگویم بی ارزش و ناچیزند. دروغ به خود به اندازه دروغ به دیگران غیراخلاقی است. صدمه به خود به اندازهی صدمه به دیگران نفرت انگیز است. دوست داشتن خود و یا مراقبت از خود چیزی نیست که لازم باشد آن را یاد بگیرید و یا تمرین کنید. اینها چیزهایی هستند که از نظر اخلاقی موظفید در خود تقویت کنید، حتی اگر تنها چیزهایی باشند که برایتان ماندهاند. "
شبه خاطرات
خود فراموشی های خطرناک
یکی از علت های اصلی مشکلات ما این است که همیشه روی مشکلات دیگران آنقدر تمرکز می کنیم که مشکلات خود را فراموش می کنیم. برای یگران آن قدر راه حل سراغ داریم و با جمله هایی مانند :
-ایکاش این کار را کرده بود و بهمان کار راانجام نداده بود،
-باید مهندس می شد نه بازرگان
و مانند اینها... در حقیقت آموز گار همه ایم بجز خودمان!
شاید اگر وضع خو دمان را سر وسامان می دادیم و در کار دیگران سرک نمی کشیدم، آن وقت می توانستیم به دیگران کمک کنیم.
امیر تهرانی